Bu SevDanın MüHrü baSıldı!

Önce cümleler terk etti talan olmuş benliğimi,
Sonra sözler kaleme küstü,
Mısralar figan etti ayrılığa
Ve yüzümde sahte gülümsemeler,
Şiirler mahkûmu oldu hüznümün,



Leyl karanlıklarında kaldı yüreğim,
Hüznümü anlatı sonra kalemim,
Sözler mısralar döndü yüzünü, mısralar şiirlere
Ve yitik zamanlarda umuda gülümsedi yüreğim

   Bütün cümlelerin en güzeli için,en güzelin kelamını anlatmak için başlarken söze…


İçimde bin bir düş gelgitinin, avuçlarıma bıraktığı eşsiz hediye…Şimdi seni anlatırken Ey Dost!Dudaklarımda titreyen yine sensin,içimden hiç gitmeyen yine sen…

 

Bir gün benimde vazgeçemeyeceğim bir sevdam olacağını söyleselerdi,  söyleselerdi uğrunda çok şeyden geçeceğimi,güler geçerdim.Ömrümün miladına sen diyeceğimi bilseydim,daha bir gülerdi yarınlara gözlerim.

 

Evet, her şey seninle başladı.Seni elime aldım biraz çekinerek,ve aslında hayata ilk besmelemi seninle çektim.Gözlerimi seninle açtım.

Her gün biraz daha benden bir parça olduğunu çoooook sonradan anladım.Hırçındı benim çocuk ruhum.asiydi…Çekip gitmeye yol arardı,vazgeçerdi,sığamazdı kabına,çocuktu,deliydi…

 

Ama anladım, sen sevdin biraz beni...Karşıma hep iyileri çıkardı Rabbim.Sana sımsıkı bağlanmam için yoluma kandiller yakan melekler gönderdi…

 

Melekler tanıdım!Kimsenin tanımadığı yönleriyle…Hocalarımı gönderdin yolumu açtılar,biricik hocamı tanıdım,hırçın yönlerimi ellerine bırakıncaya dek,önce onu denedi Rahman,sabrını ölçtü…

Sonra ben çocukluğuma bir elveda çekip,bütün isyanlarımı koydum da geldim…

 

Hissettim…Eğdiğim başımla beni daha da sevdin…

 

Annemi verdin geceleri başımda beklesin,uyumamam için bana  bir şeyler yapsın,gecelerimi senin nuruna gark etsin diye…

 

Sabretmem için melekler gönderdin sen bana…

Kimsenin bilmediği dualarıma amin dediler…

 

Seninle tanıdım,hayattaki en güzel manayı.,herkesin aradığını avucuma bıraktı Rabbim.Çok geç fark ettim.Gözyaşlarımla defalarca ıslattım yapraklarını.Defalarca çaresiz kalakaldım avuçlarında,.,Hiç vazgeçmeden, ben sana hep büyüyen bir aşkla,ait kaldım…aşık kaldım..

Sonra sen dostum oldun.Saatlerce sarılıp ağlamaktan hiç gocunmadım.hiç bıkmadım sana bir şeyler anlatmaktan.

 

Ve sen günahlarımı da yüzüme vurmadan anlattın bana…Dostça…

Sevdiğim birçok şeyi yapamaz oldum…

Ellerimi mi bağladın,gözlerime gem mi vurdun dost…

Ondan değil de çok sevdim ya ben seni..hani kırılır,küsersin diye vazgeçtim günahın pembe renginden…

 

Vicdanımı kıskacına aldın da, bir günaha düşüversem uyutmadın beni gecelerce…

Bilmem bilir  misin.

Sen bana kul olduğumu hatırlattın! Bütün zorluklarım, gözyaşlarım gölgede kalıyor şimdi…

 

Şimdi ben seni anlatırken,susuyor sözlerim,kalemime garip bir sevinç vuruyor,garip bir hüzün ellerimde kalıyor…

 

Şimdi ben gülüyorum.mutluluğun kanatlarına takılarak ve bir korkuyla ürperiyor içim…

 

Gülüşlerim yarım kalıyor…Ellerimden biran olsun gidersin diye aklımın bir köşesi alev alıyor,kalbim sokak sokak can çekişiyor…

 

Bilir misin dost öyle bir sevgi ki bu bendeki, yangın oluyor sana tabi olamama korkularım, içim yanıyor, içim yanıyor.

 

Hani ellerimden tuttun ya sen bir kere, bırakmasan hiç diye yalvarıyorum.

 

Ömrümce sana bu tutkuyla,sende tutuklu kalsam.hep seni söylesem seni yaşasam…

 

Seninle dalsam son uykuma.en dar meskenimde yanımda olsan,yine dertleşsek seninle.ben anlatsam sen yine bağrımda dursan…

 

Sen uyandırsan beni son sabahıma…

 

Cennete giden yolda yoldaşım olsan…

 

Her halim sen olsan candaşım olsan?

 


Bırakmasan ellerimi içimde kalakalsan…

 

Şimdi ben söylerken son sözlerimi öpülesi ellere ve nurdan başlara taç olsan…

 

Şimdi son sözleri söylerken içimizdeki layık olamadığımız kanatsız meleklere,binlerce teşekkür …

Ve onlara giden her hayır duaya binlerce amin…

Seni aciz bize rehber kılan yüceler yücesine

Seni bin bir zorlukla bizlere emanet eden sevgiliye…Ve onu izleyen on binlerce nurani ize…Elfi elfi,  elfi selam olsun.

                                                               

/ Yine aldım kalemi elime
   Paramparca olan yüregimle /


Ask arefesi oduyla
Yagmur vurdu canıma
Her daim tertemiz olanla
Yine yarınlara kaldı sancım
Akabinde de gelgitli siir soluklu bir el yordamıyla
Gök kubbelerden yayıldı ince bir sada
Sabret !

Ve malum olan azadlıgımla
sol aleme fısıldadım sessiz hıçkırıklarımı
Belki duyulur diye
Ama nafile kimse duymuyor beni
Sen duy bari ey kalemim
iste sensin sahit olan askıma
iste yine sensin sahit olan vurgunluguma

Yoruldum ayrılıklardan
Hal kalmadı bu bedende
Her sene giden nasiblilerle
Bir parcam daha gitti benden de
Bana yine kalan
Bir tutam hüzünle
Bir demette özlem iste

Hep seneye dedim
Mahzun gelince beklenen
Yine sana ' yol yok ' denildim
Bir avuç hayaldi oysa
simdiye kadar beni avutan
Bir avuc titrek sevinc
Bir avucta dümdüz bir inis ikilemde

Gidenlerden selam gönderdim
Unutmayın adımı orada bir kez anın dedim
Layık olmasam da anılmaya
Anılmaya en layık olan adına
Ve O'nun Rahmanın'ca
Actım elimi
Mücib olanın daveti sevdasında

Artık tükeniyor ümitlerim
Artık bitiyor / yitiyor bedenim
Yitse de yittiklerim
Ve bitse de bütün bitislerim
Ben var olmamdaki var olan askımla
iste Ya Rab
Ben yine sana yöneldim


/ Ve bıraktım kalemi elimden
   Dinmeyen dinisler körlügünde bittim ben /

Bazen,Susmak Gerekiyormuş,Bazen Bomboş Bakmak Gerekiyormuş.Hayatın Yalanlarına;

Anlamaya Çalışmak Saçmalık...Anlamadan Yaşamak Gerekiyormuş.

Zaman Değilmiş Gideni Geri Getiren.

Aslında Zamanmış Varolanı Götüren...



Ama Bazen..!Unutmak Gerekiyormuş,UNUTULMA Pahasına...

Bazen gitmek gerekiyormuş yüreğini yakarçasına